Jasper de Kruif (archief)
Een dag voor mij en Tyfoon, een mooie dag, die zo goed begon.
We stonden er goed voor, op een 12de plek. Een goede dressuurproef en een foutloos springparcours. Super!
En dat voor de de 2de keer in een CCI**.
We gingen super van start, Tyfoon had er zin in.
Fijne galop, goede sprongen en net als altijd de oortjes naar voren.
We waren bijna aan de finish, we gingen het halen, nog tijd over en nog altijd foutloos.
Het goed gebouwde parcours van Bas Verhoeven was voor ons tot dusver goed verlopen tot die op een na laatste sprong.
We kwamen de hoek om het hoofdterrein op.
De hindernisjury was nog net een vlaggetje aan het vervangen dat door de combinatie voor mij er was afgesprongen.
Hij zag mij te laat en ik hield terug op de hindernis.
De man haastte zich weg en ik gaf nog een beetje been om de hindernis als nog te kunnen halen.
In plaats van dat Tyfoon nog een pasje bijzette, ging hij af en knalden we vol op de hindernis.
Vanaf daar ben ik het stuk kwijt.
Wat ik van daarna weet is dat dierenarts Willem Goesten naar me toe kwam en vertelde dat Tyfoon beiden voorbenen gebroken had.
We hebben toen samen besloten dat het beter was voor Tyfoon om hem te laten inslapen.
Ik ben tot het laatste moment bij hem geweest en heb tot het laatste moment van hem mogen genieten.
Dit is het ergste wat je als ruiter met je paard kunt meemaken.
Wat betreft de Organisatie van Outdoor Helvoirt en dierenarts Willem Goesten, alle lof voor de waardige wijze waarop ik van Tyfoon afscheid heb kunnen nemen.
Je bent als ruiter een stukje van jezelf kwijtgeraakt en dat doet heel veel pijn.
Tyfoon is niet te vervangen, zo'n paard met zoveel talent en karakter vind ik nergens meer.
De afgelopen week is best zwaar geweest, maar mijn lieve vriendin Martine is er steeds voor me geweest ook alle kaarten, sms-jes, emails en bezoekjes van collega ruiters, vrienden en het bezoek van de voorzitter Guus van Koningsbruggen van Outdoor Helvoirt, hebben me door deze week heen geholpen en de moed gegeven om weer door te gaan met een ander paard.
Op woensdagavond kwam mijn trainer Kris Deams hier de plaats op gereden met een paard en zei dat ik erop moest.
Samen met mijn zus Sophie heb ik die avond toch weer mee gereden in de springles.
Inmiddels staat er hier een nieuw paard op stal. Een schimmel. Een nieuwe uitdaging.
Ik hoop in hem een waardige opvolger van Tyfoon te vinden.
Verder hoop ik dat ik in de toekomst weer zal starten op de prachtige en goed gebouwde cross in Helvoirt.
